ประวัติโดยย่อของซอเก็บนก

       ซอเก็บนก จะเป็นซออำลาผาม ซึ้งเป็นการแสดงออกมาในรูปของซอตลก

เป็นการปิดท้าย จะเป็นที่ชื่นชอบของคนดูมาก โดยเฉพาะ ผู้ที่เรียกว่า"นายอ่าย"

หรือผู้รักษาป่า จะสร้างเสียงฮาแก่คนดู เพราะจะมีมุขตลกตลอดเวลา แต่คนเฒ่าคนแก่

จะไม่ชอบเพราะเนื้อหาของซอจะออกไปทางแนว ลามก ซึ้งก็เป็นวัฒนธรรมที่สืบต่อกันมาเป็น

ร้อย ๆ ปีแล้ว

      "เก็บนก" เรื่องราวจะเป็นการเข้าไปในป่าไม้นั้นเอง ซึ้งการแสดงประเภทนี้ มีอิทธิพลมาจาก

ความคับแค้นใจในสมัยก่อน ผู้ชายในภาคเหนือทุกคนต้องเสียภาษีรัฐ คนละ ๔ รูปี ต่อปี

นครเชียงใหม่นั้น เป็นประเทศราชของกรุงรัตนโกสินทร์ และอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อในการ

เปลี่ยนแปลงการปกครอง ประกอบกับคนล้านนาในสมัยนั้น ไม่รู้ภาษาไทย รู้แต่ตัวเมืองเท่านั้น

และเฉพาะผู้ที่เคยบวชเรียนอีกด้วย จึงถูกคนของรัฐ กดขี่ ขู่เข็ญ ต่าง ๆ นานา จึงได้พากัน

หลบหนีเข้าไปในป่า

      นี้เองก็เป็นความคับแค้นใจที่ระบายออกมาในเชิงประชด ล้อเลียน จึงเป็นภาพสะท้อน

ของคนสมัยก่อน ที่ถูกบีบบังคับจากรัฐ เพราะล้านนาเป็นเพียงชนเผ่าหนึ่งเท่านั้นเองในสมัยนั้น

จึงระบายออกมาในรูปของศิลปะ

     "นายอ่าย" เป็นภาษาของชาติอื่น คงมิใช้ภาษาไทยหรือเหนือ ทำหน้าที่รักษาป่าไม้

ด้วยความที่สำคัญตนว่าเป็นคนของหลวง มีอำนาจเหนือชาวบ้าน สามารถตั้งข้อหาผู้บุกรุกได้

ทุกวิถีทาง เมื่อตั้งข้อหาแล้วก็จะพยายาม จะริบเมียของผู้บุกรุก จึงเป็นเรื่องราวที่สนุกสนานขึ้นมา

จะเห็นได้ว่าคนสมัยก่อนนั้นถึงจะไม้มีการศึกษา แต่ก็ฉลาดมิใช้น้อย ถึงจะมีความคับแค้นใจ

เพียงใด ก็มิแสดงออกในทางรุนแรง แต่แสดงออกมาทาง ศิลปการแสดง เป็นที่น่า ยกย่อง